| kanomtarn's profile^^ A L O N E ;(PhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
^^ A L O N E ;(" เกิดมาแค่รักกัน สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝัน ฉันยอมทำใจ " |
|||||
สู้ๆๆโห.......เหนื่อยโคตรๆอ่ะ
ทำไมเรียนหนักแบบนี้หวะ ขึ้นวอร์ดก็เหนื่อย
ทำไมคณะอื่นไม่เห็นเรียนหนักเหมือนเราเลยอ่ะ
รู้ไหมว่า...แอบร้องไห้หลังลงวอร์ดวันแรกมาแล้ว
กดดันมากๆๆเหนื่อยที่สุดเลย
เพื่อนมีแต่คนเก่งๆอ่ะ ตอบได้หมดเวลาอาจารย์ถาม
แต่เราหละ นั่งหน้าซีดเป็นไก่ต้ม ฮือๆๆ
ใครจะเข้าใจเราบ้างนี่
แต่ก็ไม่ท้อหรอกนะ เพราะพึ่งจะรับหมวกไป
เห็นหน้าพ่อกับแม่ยิ้ม แล้วหายเหนื่อยเลยอ่ะ
ท่านคงจะภูมิใจในตัวลูกคนนี้มากสินะ อิอิ ชมตัวเอง
แต่ก็เท่ากับเดินมาในสายวิชาชีพครึ่งทางแล้วนะ
สู้ ต่อไป ไม่มีอาไรได้มาง่ายๆหรอก จำไว้ ทำให้ดี
ทำอย่างมีความรู้ เพื่อคนไข้ที่รออยู่
สำหรับเรื่องปัญหาหัวใจ
เฮ้อ,,,สบายมาก
การอยู่กับเพื่อนเปนอาไรที่อิสระมากๆๆ
ซูบลงเยอะเลยนะ
ไม่รู้อ่ะ ตอนนี้ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเลย
เหมือนจะเป็นโรคง่าย ยังไงไม่รู้ ร่างกายอ่อนแออ่ะ
เฮ้อ ไม่ได้ลืมหู ลืมตา ดูตะวันเลยอ่ะอยู่แต่ในห้องเรียน
เฮ้อๆๆๆๆ บอกได้คำเดวว่า สู้ๆๆนะตาล เพื่อตัวเรา เพื่อพ่อกับแม่
"สู้ๆๆ"
October 07 เมื่อความรักมันจบลง ใครเป็นคนผิดเรื่องความรัก . . . เมื่อมันจบลง
อยากบอกว่าสับสนไปหมดแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกับเรา?
ทุกครั้งที่ผ่านมา เราเลือกที่จะเก็บมันเอาไว้กับตัวเอง. . .
แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้เห็นหน้า ได้พูดคุยบ้างก็ยังดี
มันก็ระบุไม่ได้เหมือนกันว่าเป็นอะไร
เพราะเขายังทำแบบนี้กับอีก 10 คนอื่นๆ ไม่ได้แตกต่างจากเราเลย
ที่คิดว่าเขามีใจให้เรา. . .มันกลับไม่ใช่
. . . และ ทำไมทำไมทำไม อีกนับล้านที่มันวิ่งไปมาจนแทบจะบ้า
เรื่องราวของคน 2 คน มันจบตรงนี้30 กันยายน 2550 เวลา 00.00 น.
"เราเลิกกัน พอแค่นี้"
=>> นี่คือคำที่ออกจากปากยายจุ้น....
พอแล้ว อดทนมามากพอแล้วกะนิสัยแบบเดิมๆ
เรื่องที่เป็นเหตุที่ทำให้เราต้องเลิกกันไป มันเป็นเหตุผลที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น
เป็นเหตุผลที่ โง่ งี้ เง่า ที่สุดที่เคยเจอมา
**รักแท้ แพ้ใกล้ชิด....รักแท้แพ้ระยะทาง**
เคยได้ยินคำนี้ไหมทุกคน
ยายจุ้นเองเคยได้ยินนะ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอกะตัวเอง
เจ๋งที่สุดเลยอ่ะ อึ้งสุดๆๆ
เราเลิกกันเพราะอยู่ไกลกัน ไม่ได้ใกล้ชิดผูกพัน เหมือนเดิม
เฮ้อ!!!! เหตุผลนี้ฟังขึ้นไหมเนี๊ยะ!!!!!!!
ย้อนอดีต.........
แต่ก่อนไม่เคยคิดว่า "รักเราจะแพ้ระยะทาง และความใกล้ชิด"
แต่ตอนนี้รู้ซึ้งแล้วแห่งคำว่า "ลาก่อน" และ "จากลาชั่วนิรันดร" ไม่รู้จะพูดยังไง จะอธิบายยังไงดี มันพูดไม่ออกเหมือนกัน สิ่งที่เราซื่อสัตย์และจริงใจต่อกัน เค้ากับตอบแทนเราด้วยสิ่งที่ไม่เข้าท่าเลยซักนิดเดียว เวลาที่เคยมีกัน ไปทานข้าว กินส้มตำ เล่นเนต เรียนพิเศษ ไปบ้านของแต่ละคน เวลาจะนอนมีคนบอกว่า "ฝันดีนะ" ตอนเช้ามีเสียงใสๆเตือนว่า "ตื่น อาบน้ำไปเรียน" ตอนเมามีคนคอยเป็นห่วง โทรศัพท์มีริงโทนเฉพาะ ถ้าเสียงนี้ดังขึ้นเป็นอันว่ารู้กัน เมื่อมีมิสคอล พอเจอก็จะโทรกลับทันที เวลาไม่สบายมีคนคอยบอกให้ทานยา แล้วพักผ่อน วันเกิดมีคนโทรมา สุสันต์วันเกิด วาเลนไทน์ได้บอกกัน ว่าไอเลิฟยู ปีใหม่เคยเค้าดาวน์ข้างกัน สงกานสาดน้ำร่วมกัน งานงิ้วเปนอันรู้กัน เนื้อย่างสมเด็จ เรามีหมา 1 ตัวเปรียบเหมือนความผูกพันธ์ที่เรามีให้กัน ตอนนี้คิดถึงปีโป้ที่สุด มีพ่อกับแม่ที่เคารพและรักและรู้จัก ตอนนี้กังรักท่านอยู่ มีร้านประจำที่ชอบหาของกิน เคยดูหนังแถว A ตลอด และอื่นๆๆอีกมาที่บรรยายไม่ได้....................... อยากบอกแค่ว่า ถ้าจะตัดก็ตัดให้ขาด อย่ามาห่วงใยอาทร เพื่อความสบายใจทั้งสองฝ่าย ขอให้มั่นใจในตัวฉัน ฉันจะเข้มแข็ง ไม่อ่อนแอ ไม่ต้องห่วงหรอก เธอสบายใจได้ จะตั้งใจเรียนไม่ผิดหวังแน่นอน ชีวิตนี้ยังอีกยาวไกล ตอนนี้สายน้ำในใจฉัน มันหวนกับไม่ได้แล้วเพราะมันต้องเดินไปข้างหน้าเพื่อทำความฝันให้เป็นจริง เธอเองก็เหมือนกันขอให้เข้มแข็งอย่าภูผา ใจเย็นเหมือนสายน้ำ ใจกว้างเหมือนท้องฟ้า ขอให้ได้พบคนที่รักและหวังดีกับเธอจริงใจกับเธอ(ต้องมากกว่าที่ฉันเคยให้) เธอรู้ฉันไม่เคยแพ้แต่วันนี้ฉันแพ้เธอแล้วนะ มันอาจต้องใช้เวลาแต่ฉันต้องทำได้ .......สัญญา "ยายจุ้นขอสัญญาตลอดไป..........." |
|
||||
|
|
